انسداد سیاسی در ایران (۱)

سیاست در ایران به مرحله قفل شدن رسیده است.
این گزاره‌ای است که در این پست و چند پست بعدی به آن می‌پردازم.
پیش از انتخابات ریاست جمهوری دوره دوازدهم، فاطمه صادقی موضوع رای مشروط را مطرح کرد. برای جلوگیری از طولانی شدن پیشنهاد می‌کنم قبل از خواندن ادامه این نوشته، ابتدا گزارشی از سخنان صادقی را اینجا بخوانید.
چرا الان درباره این سخنان نظر می‌دهم؟ چون انتخابات تمام شده و وزرا معرفی شده‌اند و اتفاقا علی رغم مخالفت‌های زیاد جامعه مدنی با برخی از آنها، مجلس به این افراد رای اعتماد داد. از سوی دیگر شورای شهر تهران محمدعلی نجفی را به عنوان شهردار تهران برگزید که می‌توان گفت گزینه‌ای بین‌الطرفین بود و در ادامه نجفی نیز با انتصاب‌های خود، طرفداران اصلاحات را ناامید کرد. اکنون به نظر می‌رسد زمان مناسبی برای بررسی پیشنهاد صادقی است.
آیا می‌‌توانستیم/می‌توانیم رای مشروط بدهیم؟

نظر صادقی تنها در مقام نظر جالب است اما زمانی که به عمل می‌رسد، پایش لنگ است.
پیش از دعوت به رای مشروط دادن باید به دو پرسش پاسخ داد:
فرض کنید ما از کاندیدای مورد نظر خود می‌خواهیم قول دهد که به گزاره‌های الف و ب و ج عمل می‌کنند.
پرسش اول: اگر کاندیدای مورد نظر، صراحتا اعلام کرد به این گزاره‌ها عمل نمی‌کند یا قولی نمی‌دهد، آن‌وقت راهکار ما چیست؟ سه راه متصور است:
۱- رای نمی‌دهیم: این راه را قبلا امتحان کرده‌ایم و به جایی ختم نشده. خانم صادقی نیز آن را «نه ضعیف» تعبیر کرده است.
۲- به رقیب رای می‌دهیم: رقیب کلا به چنین گزاره‌هایی معتقد نیست و آن را خلاف اعتقادات خود می‌داند. خانم صادقی این کار را غیر معقول خوانده است.
۳- به همان کلاندیدای مورد نظر رای می‌دهیم: خود را برای همیشه خلع سلاح کرده‌ایم. او گفته است به نظرات ما عمل نمی‌کند اما ما باز هم از او حمایت کرده‌ایم.
پرسش دوم: اگر کاندیدا اعلام کرد به این گزاره‌ها عمل می‌کند اما بعد از انتخاب شدن چنین نکرد، چه باید کرد؟ (موضوعی که اکنون پیش آمده و روحانی، نمایندگان مجلس، اعضای شورای شهر و شهردار تهران به وعده‌های خود عمل نمی‌کنند.)
به نظر نمی‌رسد پاسخ دقیقی به این پرسش‌ها داده شده باشد. (حداقل من ندیده‌ام)
بدین ترتیب آیا راهی جز رای دادن غیر مشروط به گزینه‌ای که فکر می‌کنیم اندکی از دیگران بهتر است (یا کمتر بد است) وجود دارد؟ که در این صورت نیز وضعیت موجود ادامه می‌یابد. اینجاست که معتقدم در شرایط انسداد سیاسی هستیم و عملا راهی به پیش رو وجود ندارد.

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
2 Responses
  1. amirhp گفت:

    این طوری که همیشه در انسداد سیاسی هستیم. چون چنین وضعی خیلی رایجه و ظاهرا هم راهکاری براش وجود نداره. واقعا باید دنبال روش حلش گشت که چطور مجبور بشن سر قول خودشون بمونن اشخاص.

  2. میثم گفت:

    همیشه در این وضعیت نبودیم و احتمالا همیشه نخواهیم موند. اما فعلا این‌طوریه و برای همین بهش می‌گیم انسداد.

Leave a Reply

XHTML: You can use these tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>