انسداد سیاسی در ایران (۴)

سیاست در ایران به مرحله قفل شدن رسیده است.
این گزاره‌ای است که در چند پست به آن می‌پردازم.

حسن روحانی را چه می‌شود؟ چرا چنین می‌کند؟ آیا هرچه گفته را فراموش کرده یا از ابتدا دروغ گفته؟
درباره نوع انتخاب‌های روحانی برای کابینه‌اش، می‌توان ۴ فرض داشت:
۱- روحانی وعده‌های خود را فراموش نکرده و به همه آنها پایبند است اما باید محدودیت‌های او را درک کرد. بخش‌های غیر انتخابی حکومتی و لایه‌های سنتی جامعه- که اتفاقا قدرت زیادی دارند- به او فشار می‌آروند و روحانی هم نمی‌خواهد کشور را اسیر تلاطم کند. آن هم در این اوضاع آشفته منطقه.
۲- روحانی از ابتدا هم تصمیمی بر عملی کردن این وعده‌ها نداشته و حالا که خیالش از رای مردم راحت شده، به راست چرخیده است.
۳- روحانی واقعا نمی‌خواسته دروغ بگوید اما مقاومت‌ها در برابرش زیاد است و او هم ترجیح می‌دهد ۴ سال آینده را به آرامی بگذراند و در ادامه صندلی ثابتی در مجمع تشخیص مصلحت نظام داشته باشد به جای آنکه به سرنوشت هاشمی و خاتمی دچار شود.
۴- روحانی خود را برای رهبر شدن آماده می‌کند.(این نگاه که من هم با آن موافق هستم، را بیشتر شرح می‌دهم.)
روحانی در سال‌های گذشته توانسته بخش بزرگی از اصلاح‌طلبان را با خود همگام کند. رای مردم را تا حدودی به دست آورده و حالا می‌خواهد با بخش‌های دیگر حاکمیت معامله کند. او به سمت لاریجانی‌ها و ناطق‌نوری رفته، با سپاه همگام شده و حرف‌هایی می‌زند که دل اصولگراها را به دست آورد. وزیر زن معرفی نمی‌کند تا مراجع را نرنجاند و ۲۰ گزینه وزارت علوم را کنار می‌گذارد تا نشان دهد دغدغه‌های راست سنتی را نادیده نمی‌گیرد.
سال‌ها پیش وقتی آیت‌الله منتظری با انتقادهای تند از آیت‌الله خمینی، رهبری آینده را از دست داد، به او انتقاد می‌شد که مدتی صبر می‌کردی تا خودت رهبر شوی و آن‌وقت هر نوع اصلاح که خواستی را انجام می‌دادی. به نظر می‌رسد روحانی این نگاه را قبول کرده است و ترجیح می‌دهد سکوت کند تا دل خبرگان را به دست آورد. (این نگاه حتی در میان فعالان خارج از ساختار قدرت نیز مدافعانی دارد. به عنوان نمونه اینجا را ببینید.)
روحانی می‌خواهد رهبر آینده باشد و در این راه گرچه رقبای سرسخت و مهمی دارد اما امتیازهایی هم دارد که آنها ندارند.

You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
Leave a Reply

XHTML: You can use these tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>